Blog 18

Adını bilmiyorum
Ama seni tanıyorum
yerde oturan
kirli kızıl tüylü bir köpeğe benzetmiştim seni

Adını bilmiyorum
Ama seni tanıyorum
Kimi zaman otobüsün içinden
Selamlıyorum yorgun çehreni
utanıyorum her seferinde
beni yanıltan gözlerimden
ne diyebilirim ki sana
görmeyi unutan bendim seni
kanıksayan kirli halini yorgun yüzünü
yerde oturan bedenini
bendim unutan seni
kalabalıklar arasında

Adını bilmiyorum
Ama seni tanıyorum
Kimi zaman kordondaydın tırmanırdın kayaların üstüne
hep avının peşinde dolanıp dururdun  İzmir’in güneşinde
şişeler can yoldaşın
en yakın arkadaşın
zahmetle aradığın bereketli günlük aşın

Adını bilmiyorum
Ama seni tanıyorum
Kimi zaman tarlalardaydın ekinler arasında
koşturup dururdun hep Adana Ovasında

ülkenin her yerinde   her mahallesinde
herkes hatırlar seni
hüzünlü bir gülüşle
kelebeklerle yaşıt kuş kadar bedeninle
koşturup duruyorsun sen ekmeğinin peşinde
FEVZİYE YARDIM

Blogumuza verdiği destek için gönüllümüz Fevziye YARDIM’a teşekkür ederiz.

Sizler de yazdığınız şiir, öykü, blog ve benzeri yazıları bize iletebilirsiniz.

info@yinfo.org.tr